close

  • Polsce – służyć, Europę – tworzyć, Świat – rozumieć

     

  • PRACA I POBYT WE WŁOSZECH

  •  

    Program rządowy „Rodzina 500+”

    Wydział Konsularny Ambasady RP w Rzymie informuje, iż właściwym urzędem kompetentnym, z którym należy bezpośrednio kontaktować się w sprawach realizacji programu rządowego „Rodzina 500+” jest Ministerstwo Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej (MRPiPS).

    Szczegółowe informacje dot. programu „Rodzina 500+”, a także koniecznych do spełnienia warunków oraz sposobów wnioskowania o świadczenie finansowe w jego ramach dostępne są na stronach internetowych MRPiPS w zakładce pod adresem: http://www.mpips.gov.pl/wsparcie-dla-rodzin-z-dziecmi/rodzina-500-plus/

    Na wskazanej stronie w informatorze pt. „Program Rodzina 500 plus w UE” znajdują się również informacje odnoszące się do osób zamieszkałych na terenie państw członkowskich Unii Europejskiej, objętych koordynacją systemów zabezpieczenia społecznego – bezpośredni link: http://www.mpips.gov.pl/aktualnosci-wszystkie/art,9536,7730,program-rodzina-500-plus-w-ue.html

     

     

    Bezpłatna Infolinia INPS i INAIL

    W celu uzyskania informacji odnośnie wszelkiego rodzaju włoskich świadczeń społecznych (m.in. emerytur, rent, zasiłków rodzinnych i dla bezrobotnych), można skorzystać z udostępnionej wspólnie przez INPS i INAIL infolinii, czynnej  od poniedziałku do piątku w godz. 8-20 oraz w soboty 8-14, pod numerami: 803164 - z telefonów stacjonarnych (połączenie bezpłatne) oraz 06164164 - z telefonów komórkowych (połączenie płatne według taryfy operatora sieci komórkowej). Odpowiedzi udzielane są w 8 językach, w tym również po polsku.

     

     

    Nowa elektroniczna usługa ZUS

    Zakład Ubezpieczeń Społecznych udostępnił usługę umożliwiającą zadawanie pytań w formie elektronicznej i otrzymywanie odpowiedzi na stronie internetowej, w sprawach świadczeń emerytalno-rentowych podlegających koordynacji unijnej, w tym dwustronnej polsko-włoskiej. Usługa umożliwia osobom zamieszkałym w Polsce, jak i za granicą wysłanie zapytania celem uzyskania informacji dotyczących zasad nabywania prawa do emerytury lub renty, obliczania wysokości świadczeń osobom, które posiadają okresy ubezpieczenia lub zamieszkania w państwach członkowskich UE/EOG/Szwajcarii oraz państwach, z którymi Polskę łączą umowy międzynarodowe o zabezpieczeniu społecznym, jak również na temat zasad wypłaty (w tym transferu nabytych świadczeń za granicę do państwa zamieszkania).

     

    Praktyczny poradnik dla obywateli polskich przyjeżdżających do pracy na terytorium Włoch (plik pdf) 

     

     

    Informacje dla kierowców

     

    Nowe przepisy drogowe 

     

    Wydział Konsularny Ambasady Rzeczypospolitej Polskiej w Rzymie informuje, że z dniem 25 marca 2016 r. we Włoszech weszły w życie przepisy (Ustawa nr 41 z dnia 23 marca 2016 r.), na mocy których do kodeksu karnego zostały wprowadzone nowe uregulowania dotyczące wypadku ze skutkiem śmiertelnym (art. 598-bis – tzw. zabójstwo drogowe) oraz wypadku ze spowodowaniem obrażeń ciała (art. 590-bis).

    Uchwalone przepisy wprowadzają nowe kategorie przestępstw drogowych i zaostrzają wymiar kary za spowodowanie wypadku ze skutkiem śmiertelnym pod wpływem alkoholu lub narkotyków, wprowadzają możliwość zastosowania aresztu wobec osób, które spowodują taki wypadek oraz podwajają terminy przedawnienia tychże przestępstw.

     

    Nowe przepisy:

     

    Art. 589-bis (zabójstwo drogowe)

     

    • Kto, w sposób zawiniony spowoduje śmierć innej osoby, na skutek złamania przepisów ruchu drogowego podlega karze pozbawienia wolności od lat dwóch do lat siedmiu. 

    • Kto, prowadząc pojazd mechaniczny pod wpływem alkoholu powyżej 1,5 gramów/litr lub będąc pod wpływem środków odurzających lub substancji psychotropowych spowoduje w sposób zawiniony śmierć innej osoby podlega karze pozbawienia wolności od lat ośmiu do lat dwunastu.

    • Tej samej karze podlega osoba, która prowadząc pojazd mechaniczny pod wpływem alkoholu powyżej 0,8 grama/litr spowoduje w sposób zawiniony śmierć innej osoby. 

    • Poza przypadkiem wymienionym w pkt. 3, kto prowadząc pojazd mechaniczny pod wpływem alkoholu powyżej 0,8 grama/litr, w sposób zawiniony spowoduje śmierć innej osoby podlega karze pozbawienia wolności od lat pięciu do lat dziesięciu.

     

    Tej samej karze podlega:

     

    • prowadzący pojazd mechaniczny, poruszając się po drodze miejskiej przy prędkości równej lub dwukrotnie przekraczającej dozwoloną prędkość jednakże nie mniejszą niż 70 km/h lub też na drogach poza obszarem miejskim porusza się z prędkością przekraczającą o co najmniej 50 km/h maksymalną dozwoloną prędkość, gdy w sposób zawiniony spowoduje śmierć innej osoby;

    • prowadzący pojazd mechaniczny przejeżdżając przez skrzyżowanie na czerwonym świetle lub też jadąc niezgodnie z kierunkiem jazdy (pod prąd), który w sposób zawiniony spowoduje śmierć innej osoby;

    • prowadzący pojazd mechaniczny, który w wyniku manewru zmiany kierunku jazdy (zawracania) w pobliżu skrzyżowania, zakrętu, wzniesienia lub w wyniku wyprzedzania innego pojazdu w pobliżu przejścia dla pieszych lub linii ciągłej spowoduje śmierć innej osoby.

     

    W przypadkach określonych powyżej, wymiar kary ulega podwyższeniu, gdy czyn popełniony jest przez osobę nie posiadającą prawa jazdy lub której prawo jazdy zostało tymczasowo zatrzymane lub odebrane czy też w przypadku, gdy właścicielem pojazdu mechanicznego jest sprawca zdarzenia, a pojazd mechaniczny nie jest ubezpieczony.

     

    W przypadkach określonych powyżej, wymiar kary ulega obniżeniu maksymalnie do połowy jej wysokości w przypadku, gdy zdarzenie nie jest wyłączną konsekwencją działania lub zaniechania sprawcy.

     

    W przypadkach określonych powyżej, gdy sprawca spowoduje śmierć większej ilości osób lub też śmierć jednej osoby i obrażenia ciała jednej lub większej ilości osób, stosuje się karę która powinna być zasądzona za przestępstwo cięższej wagi i trójkrotnie podwyższona, jednakże kara nie może przekraczać osiemnastu lat.

     

    Art. 598-ter (ucieczka sprawcy z miejsca zdarzenia zabójstwa drogowego)    

     

    W przypadkach określonych w art. 589-bis gdy sprawca zabójstwa drogowego zbiegnie z miejsca zdarzenia wymiar kary ulega podwyższeniu od 1/3 do 2/3, jednakże nie może być niższy lat pięć.

     

    Spowodowanie obrażeń ciała:     

     

    Art. 590-bis (obrażenia ciała ciężkie i bardzo ciężkie spowodowane wypadkiem drogowym)

     

    • Kto, w sposób zawiniony spowoduje obrażenia ciała, na skutek złamania  przepisów ruchu drogowego, podlega karze pozbawienia wolności od trzech miesięcy do jednego roku, w przypadku ciężkich obrażeń i od jednego roku do lat trzech w przypadku bardzo ciężkich obrażeń. 

    • Kto, prowadząc pojazd mechaniczny pod wpływem alkoholu powyżej 1,5 gramów/litr lub będąc pod wpływem środków odurzających lub substancji psychotropowych spowoduje w sposób zawiniony obrażenia ciała podlega karze pozbawienia wolności od lat trzech do lat pięciu w przypadku obrażeń ciężkich i od lat czterech do lat siedmiu w przypadku bardzo ciężkich obrażeń.

    • Tej samej karze podlega osoba, która prowadząc pojazd mechaniczny pod wpływem alkoholu powyżej 0,8 grama/litr spowoduje w sposób zawiniony obrażenia ciała ciężkie i bardzo ciężkie. 

    • Poza przypadkiem wymienionym w pkt. 3 kto, prowadząc pojazd mechaniczny pod wpływem alkoholu powyżej 0,8 grama/litr w sposób zawiniony spowoduje obrażenia ciała podlega karze pozbawienia wolności od jednego miesiąca do trzech miesięcy w przypadku obrażeń ciężkich i od dwóch lat od lat czterech w przypadku obrażeń bardzo ciężkich.

     

    Tej samej karze podlega:

    • prowadzący pojazd mechaniczny, poruszając się po drodze miejskiej przy prędkości równej lub dwukrotnie przekraczającej dozwoloną prędkość jednakże nie mniejszą niż 70 km/h lub też na drogach poza obszarem miejskim porusza się z prędkością przekraczającą o co najmniej 50 km/h maksymalną dozwoloną prędkość, gdy w sposób zawiniony spowoduje obrażenia ciała ciężkie lub bardzo ciężkie;

    • prowadzący pojazd mechaniczny przejeżdżając przez skrzyżowanie na czerwonym świetle lub też jadąc niezgodnie z kierunkiem jazdy (pod prąd), który w sposób zawiniony spowoduje obrażenia ciała ciężkie lub bardzo ciężkie;

    • prowadzący pojazd mechaniczny, który w wyniku manewru zmiany kierunku jazdy (zawracania) w pobliżu skrzyżowania, zakrętu, wzniesienia lub w wyniku wyprzedzania innego pojazdu w pobliżu przejścia dla pieszych lub linii ciągłej spowoduje w sposób zawiniony obrażenia ciała ciężkie lub bardzo ciężkie.

     

    W przypadkach określonych powyżej wymiar kary ulega podwyższeniu, gdy czyn popełniony jest przez osobę nie posiadającą prawa jazdy lub której prawo jazdy zostało tymczasowo zatrzymane lub odebrane czy też w przypadku, gdy właścicielem pojazdu mechanicznego jest sprawca zdarzenia, a pojazd mechaniczny nie jest ubezpieczony.

     

    W przypadkach określonych powyżej, wymiar kary ulega obniżeniu maksymalnie do połowy  jej wysokości w przypadku, gdy zdarzenie nie jest wyłączną konsekwencją działania lub zaniechania sprawcy.

     

    W przypadkach określonych powyżej, gdy sprawca spowoduje obrażenia ciała większej ilości osób, stosuje się karę która powinna być zasądzona za przestępstwo cięższej wagi i trójkrotnie podwyższona, jednakże kara nie może przekraczać osiemnastu lat.

     

    Art. 590-ter (ucieczka sprawcy z miejsca zdarzenia zabójstwa drogowego)    

     

    W przypadkach określonych w art. 590-bis gdy prowadzący pojazd mechaniczny zbiegnie z miejsca zdarzenia wymiar kary ulega podwyższeniu od 1/3 do 2/3, jednakże nie może być niższy lat trzy. 

                  

    Należy również zwrócić uwagę, iż:

    • W przypadku prawomocnego skazania lub poddania się karze za przestępstwa zabójstwa drogowego lub uszkodzenia ciała, obligatoryjną karą dodatkową jest również zatrzymanie prawa jazdy. Zainteresowany nie może uzyskać nowego prawa jazdy przed upływem piętnastu lat od chwili jego odebrania (zabójstwo drogowe) i pięciu lat (obrażenia ciała). Okresy te ulegają wydłużeniu w przypadkach gdy czyn ma poważniejszą kwalifikację prawną. W przypadku ucieczki z miejsca wypadku – o ponowne wydanie prawa jazdy można się starać dopiero upływie 30 lat  od chwili zdarzenia.     

    • Terminy przedawnienia ulegają podwojeniu.

    • Obligatoryjne zatrzymanie/areszt gdy sprawca zostaje złapany na gorącym uczynku w przypadkach spowodowania czynu pod wpływem alkoholu powyżej 1,5 gramów/litr i substancji odurzających.

    • Sędzia może z urzędu nakazać przymusowe pobranie materiału biologicznego od osoby żyjącej celem ustalenia profilu DNA. W przypadku, gdy wymaga tego dobro śledztwa nakaz taki może być wydany również przez prokuratora.           

     

     Prawo jazdy

     

     Dnia 19 stycznia 2013 wszedł w życie dekret legislacyjny 59/2011 wdrażający dyrektywę Unii Europejskiej dot. prawa jazdy 2006/126/CE.

     

    Zmiany dot. m.in.:

    • Zmiany w kategoriach prawa jazdy. W tym m.in. kategorii AM, która będzie potrzebna przy prowadzeniu pojazdów o pojemności poniżej 50 cc (jak np. motorower czy Microcar)

    • Konieczności wymiany polskiego prawa jazdy - zarówno bezterminowego, jak i ze wskazanym terminem ważności - na włoski odpowiednik, w momencie gdy posiada się zameldowanie na terenie Włoch.

    • Wieku wymaganego przy przystępowaniu do egzaminu na włoskie prawo jazdy w odpowiednich kategoriach. (Np. w przypadku kategorii A należy mieć ukończone 24 lata, a nie jak wcześniej 21)

    • Wprowadzono zakaz posiadania jednocześnie więcej niż jednego dokumentu prawa jazdy wydanego w kraju Unii Europejskiej.

    • Dla posiadaczy prawa jazdy kat. C1 i C dopuszcza się transport pojazdów wymagających posiadania Karty Kwalifikacji Kierowcy (CQC)

    • Prawo Jazdy wydane przed 19.01.2013 pozostaje w mocy.

    Dla posiadaczy prawa jazdy wydanego przez inne państwo członkowskie pozostają w mocy przepisy o uznaniu kwalifikacji zawodowych we Włoszech, a zatem nadal obowiązywać będzie Karta Kwalifikacji.

    Bliższych informacji udzielają prowincjalne Urzędy Komunikacji (Ufficio Provinciale Motorizzazione Civile).

     

    Dowód rejestracyjny

    Właściciele pojazdów mechanicznych zarejestrowanych w Polsce, przenoszący swoje stałe miejsce zamieszkania na teren Włoch (uzyskanie karty pobytu jest dla władz włoskich równoznaczne z przeniesieniem się na teren Włoch), są zobowiązani do zarejestrowania swoich pojazdów we włoskim Urzędzie Komunikacji (Ufficio Provinciale Motorizzazione Civile) w terminie 1 roku od daty zalegalizowania swojego pobytu w Republice Włoskiej. Za niedopełnienie tego obowiązku grozi kara grzywny oraz zawieszenie ważności dowodu rejestracyjnego pojazdu do momentu jego wymiany na włoski dokument.

     

    Ubezpieczenie pojazdu od odpowiedzialności cywilnej

     

    Ubezpieczenia pojazdów od odpowiedzialności cywilnej w ruchu drogowym (OC) wydane przez polskie towarzystwa ubezpieczeniowe są honorowane na terenie Włoch.

     

    Przepisy drogowe

     

     Korzystanie z dróg publicznych na terenie Włoch jest bezpłatne, za wyjątkiem prywatnych autostrad. Opłaty za korzystanie z odcinków płatnych są pobierane bezpośrednio na bramkach wyjazdowych. Nie ma obowiązku wykupywania winiet, itp. Więcej informacji na temat przepisów i opłat obowiązujących na autostradach na stronie internetowej spółki Autostrade per Italia.

     

    Obowiązujące we Włoszech ograniczenia prędkości pojazdów o masie do 3,5 tony na drogach publicznych wynoszą odpowiednio:

     

    Obszar zabudowany: 50 km/h

    Obwodnice miejskie: 70 km/h

    Obszar niezabudowany: 90 km/h

    Drogi ekspresowe: 110 km/h

    Autostrady: 130 km/h (na oznaczonych autostradach trzypasmowych - 150 km/h)

     

    Poza obszarem zabudowanym istnieje obowiązek używania świateł mijania przez całą dobę. Maksymalny limit stężenia alkoholu we krwi kierowcy wynosi 0,5 promila. Przeprowadzane są również kontrole na obecność innych substancji odurzających.

     

    Za niektóre, szczególnie groźne wykroczenia, jak znaczne przekroczenie prędkości, prowadzenie pod wpływem alkoholu i środków odurzających, zawracanie na autostradzie lub przed wjazdem na autostradę, oprócz kary pieniężnej grozi również zawieszenie ważności prawa jazdy na okres do trzech miesięcy. Po upływie terminu nałożonej kary, dokument można odebrać osobiście we właściwej miejscowo Prefekturze lub jest on odsyłany do Konsulatu, który przekazuje go do Polski, do Wydziału Komunikacji Urzędu Miasta lub Starostwa, który je wystawił.

     

    W niektórych przypadkach przewidziana jest również kara w postaci zawieszenia ważności dowodu rejestracyjnego na okres do trzech miesięcy. W praktyce oznacza to zatrzymanie pojazdu na parkingu depozytowym na okres obowiązywania kary. Kara ta jest stosowana najczęściej w odniesieniu do kierowców samochodów ciężarowych, poruszających się po włoskich drogach w okresie zakazów ruchu. Towar przewożony zatrzymanym pojazdem może zostać przeładowany na inny samochód na koszt właściciela.

     

    W przypadku nałożenia mandatu i innych kar dodatkowych, Konsulat nie ma możliwości wpłynięcia na zmianę decyzji władz włoskich. Od decyzji funkcjonariuszy policji i innych służb nakładających mandaty przysługuje odwołanie w ciągu 60 dni do właściwego miejscowo Prefekta lub Sędziego Pokoju. Odwołanie powinno być sporządzone w języku włoskim (w regionie Trentino-Alto Adige również w niemieckim, a w Valle d'Aosta - we francuskim).

     

    Zgodnie z włoskim kodeksem drogowym, kierowcy pojazdów zarejestrowanych za granicą są zobowiązani do natychmiastowego opłacenia kar pieniężnych nałożonych przez właściwe służby za wykroczenia popełnione w ruchu drogowym. W przypadku niemożności wniesienia opłaty z jakichkolwiek przyczyn, samochód musi być pozostawiony na parkingu depozytowym, wyznaczonym przez nakładające karę służby i można go odebrać dopiero po uregulowaniu należności. Kierowca jest w takim przypadku zobowiązany do pokrycia kosztów postoju pojazdu na parkingu.

     

    Uwaga na autostopowiczów

     

     Konsulat przestrzega kierowców przed zabieraniem przygodnych pasażerów. Zgodnie z włoską ustawą imigracyjną, kierowca zatrzymany na terytorium Włoch podczas przewożenia osób nieposiadających pozwolenia na pobyt podlega karze pozbawienia wolności do 12 lat oraz grzywnie w wysokości 15.000 euro za każdego przewożonego pasażera, natomiast samochód ulega przepadkowi na rzecz skarbu państwa.

     

    PRZEMOC WOBEC KOBIET – PRZEPISY I UWARUNKOWANIA WŁOSKIE

     

    1. Informacje ogólne

       

    Przygotowanie niniejszej informacji podyktowane było systematycznie wzrastającą ilością obywatelek polskich, które zwracają się do Wydziału Konsularnego z prośbą o pomoc. Zjawisko przemocy, w jej różnych formach, niestety we Włoszech jest zjawiskiem bardzo rozpowszechnionym. Około miliona kobiet rocznie jest ofiarami przemocy ze strony mężczyzn. Zabójstwa popełnione na kobietach to dramatyczna liczba około 160 zabójstw rocznie. W większości przypadków oprawcami kobiet są osoby z ich najbliższego otoczenia.

    W dużych miastach zarówno organy wymiaru sprawiedliwości, jak i organizacje pozarządowe utworzyły sieć pomocy dla kobiet. W małych miasta i miasteczka, zwłaszcza na Południu Włoch, kobiety nadal są pozostawione same sobie. Dodatkowo, sytuacja cudzoziemek jest jeszcze znacznie gorsza niż obywatelek Włoch. Cudzoziemki często czują się zagubione, brak jest im oparcia w rodzinie i znajomych, nie znają wystarczająco dobrze języka włoskiego, nie znają przysługujących im praw, mają ograniczony dostęp do adwokata, policji, prokuratury, nie posiadają odpowiednich środków finansowych. Niestety zdarzają się nadal przypadki zastraszania kobiet lub nakłaniania do odstąpienia od korzystania z przysługujących im praw, odmowy przyjmowania doniesień przez organy wymiaru sprawiedliwości. Bardzo istotnym problem dla cudzoziemek jest kwestia językowa (np. policja ma trudność z przyjęciem zawiadomienia o popełnieniu przestępstwa i prawidłowej kwalifikacji czynu przestępnego bo nie rozumiem osoby, od której przyjmuje zawiadomienie). Kobietom też jest łatwiej wypowiadać się w ich języku ojczystym.                       

    Celem przedmiotowego opracowania jest przybliżenie ofiarom przemocy informacji  o włoskich przepisach i procedurach oraz wskazanie praktycznych porad. Często brak odpowiedniej  wiedzy i świadomości  o przysługujących prawach powoduje, że ofiara przemocy czuje się opuszczona przez instytucje i nie podejmuje żadnych działań w swojej obronie. Właściwa informacja, dodatkowo w języku ojczystym, może być ważnym elementem pomocy dla ofiar przemocy.

    Wzrastająca co roku liczba aktów przemocy zmusiła włoskiego ustawodawcę do zmiany przepisów. W ubiegłym roku weszły w życie nowe przepisy, których celem jest wzmożona ochrona kobiet, zwłaszcza po złożeniu doniesienia o przemoc. Przepisy te zostaną omówione poniżej.

     

    Czym jest przemoc wobec kobiet ?

    Przemoc wobec kobiet przyjmuje wiele form i sposobów. Najprościej oczywiście można „rozpoznać” przemoc fizyczną, ale to niestety nie jedyna forma przemocy. Nie istnieje „rodzaj kobiet”, które są szczególnie podatne na bycie ofiarami przemocy. PRZEMOC DOTYCZY I MOŻE DOTYCZYĆ KAŻDEJ KOBIETY.

     

    Przemoc fizyczna

    To jakiekolwiek działanie mające na celu wywołanie bólu, zrobienie krzywdy lub też sterroryzowania ofiary. Akty przemocy mogą polegać na:

    • rzucaniu przedmiotami

    • popychaniu

    • policzkowaniu

    • gryzieniu, kopaniu lub uderzaniu pięściami

    • uderzaniu lub próbie uderzania jakimś przedmiotem

    • pobiciu

    • duszeniu

    • straszeniu użyciem broni palnej lub tnącej

    • użyciu broni palnej lub tnącej

    Powyższe zachowania mogą wypełniać przesłanki następujących przestępstw: uszkodzenia ciała, przemocy, przemocy w rodzinie, uprowadzenia/przetrzymywania osoby.

    Przemoc seksualna

    Polega na zmuszeniu do dokonywania aktów seksualnych wbrew woli kobiety lub takich, które powodują u kobiety ból lub uchybiają jej godności, a wymuszane są poprzez użycie gróźb różnego rodzaju.

    Narzucenie osobie konieczności dokonania aktu seksualnego wbrew jej woli wywołuje poczucie poniżenia  i zniewolenia, które wywołują u ofiary szkody nie tylko w sferze fizycznej, ale przede wszystkim psychicznej.

    Przemoc psychologiczna

    Obejmuje wszelkiego rodzaju zachowania, które umniejszają poczucie własnej wartości i tożsamości kobiety. Mogą one polegać np. na:

    • napaści słownej polegającej na wyśmiewaniu, obrażaniu, molestowaniu, poniżaniu, mającej na celu wyrobienie u kobiety poczucie, że „nic nie jest warta” i dlatego musi być pod kontrolą

    • izolowaniu kobiety, oddalaniu kobiety od jej kontaktów towarzyskich, powodowaniu ograniczeń w dostępie do środków finansowych lub możliwości ich osiągania, wszelkich działaniach mających na celu ograniczenie wolności i niezależności kobiety

    • zazdrości i obsesyjności: nadmiernym kontrolowaniu, nieustających oskarżeniach o zdradę i kontroli nad osobami, z którymi kobieta się spotyka na co dzień z różnych powodów (zawodowych, rodzinnych, towarzyskich)

    • słownych groźbach wykorzystania, użycia przemocy wobec kobiety  i/lub członków jej rodziny, dzieci, przyjaciół

    • ciągłym grożeniu porzuceniem, rozwodem, związkiem z inną kobietą, jeżeli ofiara nie będzie spełniała określonych żądań

    • uszkodzeniu lub zniszczeniu przedmiotów należących do kobiety

    • przemocy używanej w stosunku do dzieci kobiety lub np. jej zwierząt.

    Należy pamiętać, że każdemu zdarza się w chwili zdenerwowania lub kłótni użyć przekleństw, słów krzywdzonych, poniżających, obraźliwych, zachować się w sposób agresywny lub niewłaściwy, ale potem zawsze przychodzi opamiętanie i skrucha oraz wyrzuty sumienia. W przypadku przemocy psychicznej nie są to pojedyncze zachowania podyktowane afektem są to zachowania zamierzone, stałe, nieustające mające na celu poddanie ofiary całkowitej woli i kontroli oprawcy.

    Przemoc ekonomiczna

    Nie często tego rodzaju zachowania są odczuwane, jako forma przemocy. Nie jest czymś nadzwyczajnym, że to właśnie mężczyzna zajmuje się finansami rodziny. Można określić, jako przemoc ekonomiczną następujące rodzaje zachowań:

    • ograniczanie lub całkowite odcięcie dostępu do finansów rodzinnych

    • ukrywanie informacji o sytuacji finansowej rodziny i o możliwościach finansowych rodziny

    • zakazywanie, utrudnianie lub bojkotowanie pracy kobiety poza domem

    • nie partycypowanie w kosztach utrzymania rodziny

    • wykorzystywanie pracy kobiety np. w firmie rodzinnej i nie wynagradzanie jej za pracę

    • przywłaszczanie sobie oszczędności lub dochodów kobiety i wykorzystywanie ich na własne potrzeby

    • przysparzanie sobie różnego rodzaju korzyści materialnych, zgodnie z prawem, ale działając na szkodę kobiety (np. własność mieszkania)

    Poprzez ograniczenie niezależności finansowej kobiety lub uniemożliwianie jej osiągnięcia takiej niezależności oprawca nie pozwala kobiecie na uwolnienie się od niego.

    Stalking

    Zachowania polegające na stałym kontrolowaniu i prześladowaniu drugiej osoby, przez którą stalker został odrzucony (z reguły jest to były partner, mąż, narzeczony). Ofiara czuje się osaczona i pozbawiona wolności.

    Przemoc w rodzinie

    Przemoc w większości przypadków ma miejsce w środowisku  rodzinnym. Przemoc taka polega na podejmowaniu różnego rodzaju działań, których celem jest zdominowanie i kontrola jednego z partnerów nad drugim,  poprzez użycie przemocy psychologicznej, fizycznej, ekonomicznej, seksualnej. Zjawisko to określane jest też mianem „spirali przemocy” lub „cyklicznej przemocy”. Oprawca poprzez swoje działania osiąga cel, jakim jest spowodowanie u ofiary poczucia niemożności, słabości, niezdolności, do jakichkolwiek pozytywnych działań, poddania się woli, całkowitej zależności. Następuje wyizolowanie ofiary, zastraszenie, groźby, szantaż, agresja fizyczna i seksualna. Na przemian z okresami względnego spokoju, pogodzenia się, tak aby kobieta  wyciszyła się, nie podejmowała żadnych kroków w swojej obronie, a następnie powraca okres przemocy. Z reguły następuje eskalacja aktów przemocy.

     

    1. Podstawowe uregulowania prawne odnoszące się do ochrony praw kobiet ofiar przemocy i ogólnie ofiar przemocy  

    • Dekret z mocą ustawy Nr 93 z dnia 14 sierpnia 2013 r. „Wymagające natychmiastowej interwencji unormowania regulujące bezpieczeństwo i mające na celu zapobieganie wszelkiego rodzaju przemocy, jak też w przedmiocie obrony cywilnej i zarządu komisarycznego powiatów” (Dz. U. nr 191 z dnia 16 sierpnia 2013 r.). Przekształcony w ustawę wraz ze zmianami na mocy ustawy z dnia 15 października 2013 r. nr 119 (Dz. U. Nr 242 z dnia 15 października 2013 r.)    

    • Ustawa Nr 77 z dnia 2013 r. Ratyfikacja i przepisy wykonawcze Konwencji Rady Europy w przedmiocie przeciwdziałania i zwalczania przemocy w stosunku do kobiet i przemocy domowej, sporządzonej w Istambule dnia 11 maja 2011 r. (Dz. U. nr 152 z dnia 1 lipca 2013 r.)

    • Dekret z mocą ustawy Nr 11 z dnia 23 lutego 2009 r. „Wymagające natychmiastowej interwencji środki zapobiegawcze dotyczące bezpieczeństwa publicznego i przeciwdziałania przemocy seksualnej, jak też i w przedmiocie działań prześladowczych”. Przekształcony w ustawę Nr 38 z dnia 23 kwietnia 2009 r. (Dz. U. nr 95 z dnia 24 kwietnia 2009 r.)

    • Art. 76, ust. 4-ter Dekretu Prezydenta Nr 115 z dnia 30 maja 2002 r. (dot. gratuito patrocinio)    

    • Ustawa Nr 154 z dnia 4 kwietnia 2001 r. „Środki przeciwko przemocy w stosunkach rodzinnych”

    • art. 18-bis (Zezwolenie na pobyt dla ofiar przemocy domowej) Dekretu z mocą ustawy Nr 286 z dnia 25 lipca 1998 r. zawierający tekst jednolity przepisów regulujących kwestie imigracji i kwestie cudzoziemców

    • Ustawa Nr 66 z dnia 15 lutego 1996 r. „Przepisy przeciwko przemocy seksualnej”

     • Kodeks karny

    Art. 572 (Znęcanie się nad członkami rodziny lub osobami, z którymi się zamieszkuje)

    Art. 609-bis (Przemoc seksualna)

    Art. 609-ter (Przesłanki podwyższające wymiar kary)

    Art. 609-quater (Akty seksualne z nieletnim)

    Art. 609-quinquies (Gorszenie małoletniego)

    Art. 609-sexies (Ściganie z oskarżenia prywatnego)

    Art. 609-octies (Przemoc seksualna grupowa)

    Art. 609-nonies (Kary dodatkowe i inne konsekwencje karne)

    Art. 609-decies (Przesłanie powiadomienia do Sądu dla Nieletnich)

    Art. 612-bis (Prześladowanie /stalking)

     

    Unormowania Unii Europejskiej:

    • Dyrektywa Rady 2000/43/CE z dnia 29 czerwca 2000 r., wprowadzająca w życie zasadę równego traktowania osób bez względu na pochodzenie rasowe lub etniczne

    • Dyrektywa Rady 97/80/WE z dnia 15 grudnia 1997 r. dotycząca ciężaru dowodu w sprawach  dyskryminacji ze względu na płeć

    • Deklaracja Rady 92/C 27/01 z dnia 19 grudnia 1991 r. dotycząca realizacji Zlecenia Komisji w sprawie ochrony godności kobiet i mężczyzn w pracy, zawierająca Kodeks postępowania dotyczący zwalczania molestowania seksualnego w miejscu pracy       

                   

    1. Uregulowania zawarte w Dekrecie z mocą ustawy Nr 93 z dnia 14 sierpnia 2013 r. „Wymagające natychmiastowej interwencji unormowania regulujące bezpieczeństwo i mające na celu zapobieganie przemocy, jak też w przedmiocie obrony cywilnej i zarządu komisarycznego powiatów” (Dz. U. nr 191 z dnia 16 sierpnia 2013 r.). Przekształcony Zmieniony w ustawę  wraz ze zmianami na mocy ustawy z dnia 15 października 2013 r. Nr 119 (Dz. U. 242 z dnia 15 października 2013 r.)   

     

    Wzrastająca co roku liczba aktów przemocy w stosunku do kobiet spowodowała, że włoski ustawodawca wprowadził zmiany w przepisach regulujących te kwestie. W 2013 roku weszły w życie nowe przepisy, których celem jest wzmożona ochrona kobiet, zwłaszcza po złożeniu doniesienia o popełnieniu przestępstwa przez ofiarę tejże przemocy. Najważniejsze uregulowania zawarte w nowych przepisach są następujące:

     

    A/ został podwyższony wymiar kary o 1/3 w odniesieniu do takich przestępstw, jak:

    • przemoc w rodzinie w obecności małoletnich (małoletni świadek przemocy jest teraz traktowany jako bezpośrednia ofiara przemocy)

    • przemoc seksualna w odniesieniu do kobiety w ciąży

    • działania przestępne były poczynione na szkodę małżonka (nawet po rozwodzie czy w trakcie separacji) lub partnera

     

    B/ zmiana przepisów regulujących stalking:

    • rozszerzona została gama przesłanek podwyższających wymiar kary o przypadki, gdy działania podejmowane są przez małżonka lub przez kogokolwiek ale przy pomocy środków informatycznych i telekomunikacyjnych

    • w przypadku powtarzających się poważnych gróźb (np. przy użyciu broni) złożone zawiadomienie o popełnieniu przestępstwa nie może być wycofane i wymiar sprawiedliwości proceduje, jak w przypadku przestępstwa ściganego z urzędu

     

    C/ przepisy odnoszące się do przemocy w rodzinie:

    • strona poszkodowana ma prawo do bycia informowaną na bieżąco o przebiegu toczących się postępowań karnych oraz o miejscu pobytu sprawcy (zatrzymany, aresztowany, wypuszczony na wolność, skazany itd.)

    oraz

    strona poszkodowana ma prawo do bycia poinformowaną o przysługujących jej prawach (np. do adwokata z urzędu, o środkach przymusu, jakie mogą być zastosowane wobec sprawcy

    • składanie zeznań przez ofiar będących osobami małoletnimi lub pełnoletnimi, ale o szczególnej wrażliwości w warunkach szczególnie przychylnych i zapewniających maksymalne bezpieczeństwo i komfort składania tychże zeznań

    • w przypadku popełnienia przestępstwa przemocy w rodzinie (w odniesieniu do małżonka lub partnera) i prześladowania/stalking policja ma obowiązek zatrzymać/aresztować sprawcę złapanego na gorącym uczynku

    • w przypadku istnienia wystarczających dowodów potwierdzających przemoc wobec osoby lub poważne groźby oraz przesłanek świadczących o tym, że sprawca będzie kontynuował swoje działania oraz w przypadku istnienia niebezpieczeństwa dla osoby poszkodowanej, prokurator na podstawie przekazanych informacji przez policję może wnioskować do Sądu o wydanie postanowienia natychmiastowego zabezpieczającego polegającego na oddaleniu sprawy z jego miejsca zamieszkania/domu rodzinnego oraz wydanie zakazu zbliżania się sprawy do miejsc uczęszczanych przez ofiarę;

    Wobec sprawcy może być zastosowany system nadzoru (bransoletka elektroniczna) lub inne środki nadzoru. Możliwym jest założenie podsłuchu telefonicznego.

    • ofiara przemocy lub prześladowania/stalking ma prawo do adwokata z urzędu (gratuito patrocinio) nawet w przypadku gdy nie spełnia wymaganych prawem warunków  

    • w przypadku kobiet ofiar przemocy pochodzących z krajów nie unijnych istnieje możliwość otrzymania zezwolenia na pobyt we Włoszech

    • przestępstwa polegające na przemocy, znęcaniu się lub kobietobójstwo stanowią grupę przestępstw, które mają być traktowane priorytetowo przez sądy/prokuratury

           

     

    1. Instytucje włoskie odpowiadające za realizację zadań w zakresie ochrony praw kobiet ofiar przemocy

    INFOLINIA 1522       

    Numer, który został uruchomiony w 2006 r. Infolinia czynna jest 24 godziny na dobę, we wszystkie dni roku. Telefon jest bezpłatny dzwoniąc z włoskich telefonów stacjonarnych i komórkowych. Można porozumiewać się w następujących językach: włoski, angielki, francuski, hiszpański i arabski.

    Telefon odbierany jest przez kobiety, których zadaniem jest udzielenie wstępnych wyjaśnień i informacji ofiarom przemocy i prześladowań/stalking oraz skierowanie ich do właściwych instytucji, takich jak np. służby socjalno-medyczne państwowe i prywatne działające na terenie całego kraju. Kobiety pracujące w Infolinii są osobami wyspecjalizowanymi, które przy pierwszym kontakcie starają się zrozumieć dany przypadek i wskazać odpowiedni sposób działania. Starają się nawiązać dobry kontakt z ofiarą przemocy i stworzyć jej przyjazną atmosferę, która pozwoli na otwarcie się, stopniowo przygotowując osobę na nawiązanie kontaktu/zwrócenie się do odpowiednich instytucji. Osobie dzwoniącej zapewniona jest 100% anonimowość.

    Od 2010 r. przypadki przemocy, które są szczególnie drastyczne i wymagają podjęcia natychmiastowych działań są podawane szczególnej procedurze przy współdziałaniu z policją.

     

     

    INSTYTUCJE POWIĄZANE Z NUMEREM 1522

    • Ośrodki pomocy dla ofiar przemocy i wyspecjalizowane służby

    • Poradnie państwowe

    • Lokalne służby socjalne

    • Przychodnie

    • Lokalni Rzecznicy ds. równouprawnienia

    • Diecezjalne siedziby Caritas

    • Numer telefonu alarmowego - 112 – Karabinierzy, Policja, Pogotowie ratunkowe

    • Pogotowia ratunkowe z tzw. specjalnymi różowymi kanałami dla kobiet ofiar przemocy

    • Stowarzyszenia kobiece i wyspecjalizowane służby działające na rzecz kobiet ofiar przemocy

    • Punkty pomocy dla ofiar prześladowania/stalking

     

    INSTYTUCJE – ORGANY PAŃSTWOWE

    • Policja, Karabinierzy (112)

    • Prokuratury  

    W większych miastach, w poszczególnych komisariatach policji i na posterunkach karabinierów doniesienia o popełnieniu przestępstw wobec kobiet przyjmują wyspecjalizowani policjanci. Są to osoby z odpowiednim przygotowaniem i doświadczeniem w tego rodzaju sprawach.

    W Komendzie Głównej Policji w Rzymie działa specjalna komórka zajmująca się przestępstwami wobec kobiet i nieletnich, do której można zwrócić się bezpośrednio z doniesieniem o popełnieniu przestępstwa.

    Doniesienie można też złożyć w prokuraturze. W Prokuraturze przy Sądzie w Rzymie działa specjalna  grupa, w skład której wchodzi 11 wyspecjalizowanych prokuratorów.      

     

    1. Prześladowanie / Stalking

    Czym jest stalking ?

    Zainteresowanie, które przekształca się w obsesję. Codzienne nagabywanie, ciche prześladowanie, zachowania początkowo trudne do określenia i powstrzymania. Wątpliwości, które przeradzają się w strach, który ogranicza wolność osobistą i w konsekwencji poczucie, że żyje się w zamknięciu i ogarniające poczucie całkowitej bezsilności w stosunku do działań prześladowcy. Stalking to powtarzające się śledzenie, kontrolowanie, nadzorowanie, wszechobecność i groźby, które w oczywisty sposób ograniczają wolność osobistą ofiary i wkraczają we wszelkie sfery jej życia osobistego, odbierając poczucie niezależności, spokoju, bezpieczeństwa.

    Zgodnie z włoskim ustawodawstwem powyższe zachowania stanowią znamiona przestępstwa, które jest zagrożone karą pozbawienia wolności od sześciu miesięcy do lat czterech (Ustawa z dnia 25 lutego 2009 r.).

     

    Co może i powinna zrobić ofiara stalkingu

    Ofiara może w każdej chwili zadzwonić pod numer 1522, gdzie uzyska informacje oraz może być bezpośrednio połączona z policją, która powinna nie tylko przyjąć zawiadomienie o popełnieniu przestępstwa, ale udzielić pomocy psychologicznej. 

    Ofiara może złożyć zawiadomienie o popełnieniu przestępstwa lub wnioskować najpierw o upomnienie sprawcy.

     

    1. Uwaga !

    Kobiety  będące ofiarami jakiegokolwiek rodzaju przemocy powinny mieć świadomość, że same nie poradzą sobie z tym problemem. Nie wolno się wstydzić czy ukrywać faktu bycia ofiarą pomocy, trzeba reagować i szukać pomocy. Trzeba pamiętać, że im szybciej się podejmie działania tym większe szanse na uwolnienie się od oprawcy i uniknięcie tragicznych konsekwencji. Nie można bagatelizować żadnych sygnałów, usprawiedliwiać sprawcy, łudzić się, że się zmieni (np. po urodzeniu dziecka). Nie wolno izolować się od rodziny, przyjaciół, instytucji, gdyż to jest właśnie celem prześladowcy.  

    Pomocy można szukać zwracając się bezpośrednio do organów wymiaru sprawiedliwości (Policja -113, karabinierzy 112, prokuratury) lub instytucji powołanych do udzielania pomocy (np. 1522 lub patrz załączona ulotka Stowarzyszenia „Differenza Donna” – do dołączenia ulotka).

    Obywatelki polskie zamieszkałe w obrębie rzymskiego okręgu konsularnego mogą zwrócić się  bezpośrednio do Wydziału Konsularnego Ambasady RP w Rzymie (tel. bezpośredni 06/36204309).

    Trzeba zaufać instytucjom, adwokatowi, którzy udzielą pomocy przy zapoznawaniu się z przysługującymi prawami i obowiązującymi procedurami.

    Przy podejmowaniu jakichkolwiek działań należy uważać, aby nie podejmować pochopnych decyzji, które mogą mieć bardzo poważne konsekwencje prawne. I tak np. ucieczka z Włoch do kraju pochodzenia wraz z małoletnim dzieckiem, bez zgody drugiego rodzica lub stosownego postanowienia sądu może skutkować oskarżeniem o uprowadzenie, które we Włoszech jest przestępstwem oraz  konicznością wydania dziecka. 

           

    1. Uprawnienia konsula

    Działania, jakie podejmuje konsul, każdorazowo uzależnione są od specyfiki konkretnego przypadku. Mogą one między innymi polegać na:

    1.udzielaniu informacji dotyczących przepisów i procedur państwa pobytu oraz prawa polskiego, jak też i informowania o działaniach, jakie można i należy podjąć;

    2. w przypadku konieczności skorzystania z pomocy prawnika, udostępnieniu listy adwokatów, którzy posiadają odpowiedni doświadczenie i zajmują się obsługą obywateli polskich;

    3. nawiązaniu kontaktu z instytucjami kraju pobytu, w szczególności z ośrodkami pomocy dla kobiet ofiar przemocy, służbami socjalnymi, organami wymiaru sprawiedliwości, policją;

    4. nawiązywaniu kontaktów z polskimi instytucjami lub pośredniczeniu w kontaktach pomiędzy polskimi a włoskimi organami.

     

                  

     

     

      

     

                        

             

    Drukuj Drukuj Podziel się treścią: